Kato 1!

Dag iedereen!

Dat ik hier even ben weg geweest, is nog zacht uitgedrukt. Mijn blog stond de laatste tijd op een laag pitje, een heel laag pitje. De oorzaak die moet je niet ver zoeken en vind je hier. Een geweldig verhaal dat de nodige energie en tijd vroeg maar dat moet ik u waarschijnlijk niet zeggen. Kort samen gevat heb ik mijn blog de laatste tijd wat links laten liggen om mij volop te kunnen storten op het Rok en Rol verhaal. Jammer, doodjammer maar kiezen is soms ook een klein beetje verliezen... Of ik nu met mijn blog ga stoppen? kort en bondig, nee! Bloggen doe ik te graag, dat is zeker.

Ik volg veel blogs van op afstand met veel 'oooh's' en 'aaaah's' als gevolg. In tussentijd zijn er ook een paar geweldige boeken gemaakt waardoor mijn vingers nog meer jeuken om achter het stikmachien te kruipen (zeker nu dat de feestdagen in aantocht zijn!). Stilletjes aan zal hier dus weer wat te zien zijn. Niet op regelmatige basis maar zo af en toe, we zien wel!

Oké, genoeg gezeverd. Laten we over gaan naar de essentie:


Het petekindje van mijn vriend werd een dikke maand geleden 1 jaar. 1, Gho, wat gaat dat snel. Het lijkt juist gisteren dat ze geboren werd. Dus 1, de tijd waarop ze handig begint te worden en dingen begint te ontdekken, heerlijk. Ik koos voor het meest typische speelgoed waar ze jaren mee zoet kan zijn, houten blokken.

Natuurlijk slingeren houten blokken al snel overal rond, zeker in de onpraktische doos waar ze oorspronkelijk in verpakt zaten. Een speelmat die direct een opbergzak kan zijn, werd het resultaat. Een beetje zoals hier maar dan toch anders.

Ze waren er best tevreden mee, de ouders dan toch. Kato was meer geïnteresseerd in de inhoud en smeet al snel met veel plezier de blokken in het rond. Missie geslaagd :)

Het goed gevoel

Toen de zon nog hoog aan de hemel stond werd er mij gevraagd om een jasje te maken. Een kleine meid zou gaan verjaren en zou zo van haar oma een jasje kado krijgen. Ik geef toe, ik slikte even bij de vraag. Een jasje? Dat had ik nog nooit gemaakt. Met in het achterhoofd 'uit proberen kan men enkel leren' nam ik het werkje graag aan.

Ik koos voor het stofje hedgehog in aqua van Michael Miller, mooi passend bij de blauwe kijkers van het meisje. Het stofje werd verstevigd en extra gevoerd met een fleece stofje. Het patroontje komt uit de ottobre winter '06.

Na een hele hoop werk (en dat komt vooral omdat ik geen strijkbare versteviging gebruikte) was het klaar, fini, af! Je kent gevoel wel, zij beschreef het al eens. Iets maken waar je echt tevreden over bent, oprecht blij van word en zelfs een tikkeltje fier op bent. Dat tikkeltje is een serieuze tikkel.
Ik maakte begot een jasje! :)

Jammer genoeg is het jasje te groot. Verdomde ottobre-maten.
Hoewel ze het niet graag wil uitdoen zal ze er pas volgend jaar goed in passen.

Dekentje vol emotie

Deze maand schoof het Leuvens stiksel de rokjes-maand aan de kant om te werken aan een goed doel. Little Quilts for Love, zo heten ze, kleine dekentjes die zorgen voor troost in moeilijke tijden. Een aangrijpend thema dat geen mens koud laat. Net zoals vele andere ging ik ook aan de slag.

Kleine vierkantjes stof aan mekaar naaien, het kan toch niet zo moeilijk zijn?! Verkeerd gedacht dus, helemaal verkeerd gedacht! Ik ben helemaal zot op het nieuwe kindertextieltje in ikea. Het was dan ook snel beslist welk stofje ik voor dit project ging gebruiken. De rest van de stofjes komen uit mijn stalen-doos en restjes bak. Allemaal verschillend van textuur en dat deed me de das om...Tijdens het stikken schoof mijn stof naar alle kanten met als gevolg dat de naden niet mooi overeen kwamen.

Achja, ik heb het geprobeerd. het is afgeraakt en wonder boven wonder lijkt het toch nog op een vierkant.
Er komen er nog, ooit, maar voorlopig hou ik het voor bekeken. Het quilten laat ik dus voorlopig aan professionals over!

Nu en later

Om te weten dat kinderen snel groeien heb je zelf geen kroost nodig, dat is gewoon een algemeen gekend feit. Toen er de vraag werd gesteld om een babykleedje te maken kwam al snel het idee om er twee te maken. Eentje voor nu en eentje voor later. Ik ging er vanuit dat de mode niet extreem veel zal veranderen op een jaar en koos voor dezelfde stofjes.

Voor nu: Een babykleedje met bijpassend pamperbroekje.
Het rode appeltje werd er met flockfolie aangebracht.

Voor later: Een simpel meisjeskleedje. Net zoals het vorige is deze ook langs beide
kanten te dragen. Een blauw met wit kantje afgewerkt en een wit met rode 'knoopjes' uit flockfolie.

En om heel eerlijk te zijn, mijn hart smelt keer op keer als ik zo'n pakje maak.
Toch een wonder zo'n klein mensje?!

Twee in één

Het lijkt mij wel handig, zo een ensemble. Zelf sta ik soms een uur voor mijn kleerkast om te kiezen wat ik ga aandoen om dan vlak voor ik de deur uitga toch nog naar boven te spurtte en mij weer helemaal te veranderen. Gelukkig gebeurt dit maar heel af en toe en is het kleren kiezen doorheen de week slechts een seconde werk. Daarom, een babyensemble, het moet maar zo makkelijk zijn, twee vliegen in één klap! En zo dacht zij ook.

De foto's zijn getrokken op de tuintafel bij mijn ouders. Mede omdat het gras net was gesproeid en zeg nu zelf, haar foto's op zo'n tafel zijn steeds pareltjes! De patroontjes haalde ik uit ottobre zomer/2011 en paste ik wat aan.

Olifant-pakket

Nieuw leven zorgt ervoor dat er weer wat babygerief onder mijn stikmachine rolt. Dit keer gebruikte ik het mooie voorbeeld van haar en maakte ik een 'kraampakketje' met het geboortekaartje als inspiratie. Een groen slaapzakje met olifantjes en een olifantenknuffel zijn het resultaat. U zal het misschien niet zeggen maar op die knuffel heb ik nogal zitten zuchten. Zo vergeetachtig als ik ben zag ik te laat dat ik geen keergaatje aan de onderkant had voorzien. Dan maar aan de bovenkant...was het niet dat die oren gigantisch waren om door dat gaatje te krijgen...Achja, het is dan toch gelukt!

Welkom kleine Robin!

Zon, zee en strand...

...want dat heeft dit pakje absoluut nodig om tot zijn recht te komen. Ohja en een baby, helemaal over het hoofd gezien :) Het patroontje was echt te schattig om er niets mee te doen! Ik moest en zou dat maken, zelfs wanneer ik geen slachtoffer heb om het aan te trekken en er bij mij geen kleintje op komst is. Hier dus geen mooie strand foto's te zien zoals bij haar.
Gemaakt dan maar voor later, want zoiets komt toch altijd van pas?

100% meisje

Aangezien kleedjes toch meestal voor meisjes zijn, maakte ik er een op en top meisjesjurkje van. Een ongelooflijk makkelijk model en mits wat aanpassingen perfect langs 2 kanten te dragen! En na dit ene kleedje kreeg ik veel ideetjes voor andere, het kriebelt om er nog te maken!

Stofjes en drukknoopjes vond ik beidde op het stoffenspektakel.

Gekroond

Gekroond, want dat moet je zijn als je jarig bent, zeker wanneer je 2 wordt! Een vriendin van mij vroeg om een verjaardagskroon te maken voor kleine Jade.
U vraagt, wij draaien :)
Aangezien kindjes groeien (en het jammer zou zijn moest ze hem volgend jaar niet meer kunnen dragen) maakte ik hem verstelbaar. Na ook mijn hoofd te hebben gemeten bleek het zelfs dat een 2jarige maar 6 centimeter met mijn eigen hoofd scheelt, verbluffend!

En nog een gelukkige verjaardag aan de kleine meid!

Goed gemutst!

Het voorbije weekend was wat speciaal voor mijn ouders. Ze mochten voor één dagje en nacht 'oma & opa' spelen. Vrienden van ons hadden een trouw waar ze op waren uitgenodigd en hadden niet liever dat mama en papa voor een dagje op hun kindje zou passen. Het was dan ook de allereerste keer zonder de ouders dus hadden ze liefst een koppel met ervaring (en dat is bij mijn ouders zeker van toepassing!). Natuurlijk ging ik ook helpen en maakte ik voor het kleine meisje een mutsje.

Ik begon met een oefenmodelletje, eentje voor jongens waar de applicatie door de vriend werd gekozen (natuurlijk een vliegtuig). En pas nadat het af was besefte ik dat het langs twee kanten gedragen kan worden. 

En dan was het de beurt voor een meisjesmutsje. Eéntje in een maatje kleiner, dat langs beidde kanten gedragen kan worden en 'op en top' meisje.

Toen ze dan toen kwam bleek het mutsje wat langs de kleine kant te zijn dus maakte ik er die avond nog eentje in een maatje groter. En dan eindelijk...eens foto's MET model! :) En hoe het dan verlopen is? Wel ze heeft heel de dag zitten lachen en niet één keer een traantje gelaten. Als mijn kindjes later ook zo braaf zijn zal ik HEEL tevreden zijn!

Minibroekje voor minimensjes

Mijn kleine zus en ik zagen een tijdje geleden bij een kindje een geweldig broekje. Het was een lange broek met bandjes aan, een soort salopet of overall, echt prachtig! Diezelfde zus kwam enkel weken geleden al gniffelend op bezoek, ze had een kadootje voor mij...en wat kreeg ik zo waar daar in mijn handen geworden?! Patroontjes voor zo'n broekjes!! (Bij deze nogmaals een dikke merci!)

Die avond begon ik direct aan het maken van zo'n broekje.
En nu, na het lang te hebben laten liggen, is het af!
Het is een unisex modelletje geworden in maat 68. Omdat de stof wat aan de wollige kant is maakte ik er ook een voering in. En omdat ik geen modellen heb om het eens te passen maakte ik de bandjes verstelbaar. Mijn allereerste knoopsgaten zijn een feit!

Zo,  weer iets om in de kast te leggen tot dat er hier ooit kleintjes komen :)
Een klein broekje maken lukt alvast, nu eens op volwassenformaat?

Gepakt en gezakt! n°2

Deze middag ging ik naar een vriendin, die net tante is geworden, een pakje afleveren. Ze vroeg mij een tijdje geleden om ook zo'n slaapzakje te maken voor haar toekomstig neefje of nichtje. Dus ik ging aan de slag. Dit keer eentje in het donkerblauw en voor de applicatie bedacht ik een lief ouder-kindje vogeltafereel.

Ja, ik weet het nogal veel vogeltjes bij mij te zien, wel ik heb een enorm zwak voor die beestjes! (zo lang het maar geen dikke duiven zijn die boven mijn hoofd vliegen en van meeuwen moet ik ook niets hebben!) Misschien mede gemaakt door mijn eigen vogeltjes die me ooh zo gelukkig maken!

En ik maakte er ook nog deze bijhorende babyslofjes bij.
Als het slaapzakje te klein is geworden past hij hier wel in.
Ik vond de werkwijze hier.

Ze kreeg trouwens een neefje, Tim. Een dikke proficiat
toegewenst aan de ouders en aan de tante :)