Kato

Op 29 oktober werd ik tante, dat hebt u allemaal mogen meemaken. Zo'n klein prutske is echt om op te eten, onwaarschijnlijk schattig en zo mini mini mini klein en fijn. In die tijd dat ze al op de wereld is groeit ze enorm en elke keer ik haar weer zie verschiet ik hoe snel dat wel niet gaat!

Ze is nu zelfs zo groot dat ze al in een echt jasje past. Om het plaatje kompleet te maken voorzag ik haar van een mutsje met bijhorend sjaaltje.

Zo'n ongelooflijk lief dutske, zeg nu zelf!?

Ps: Hip hoi voor mijn blog want exact vandaag besta ik 1 jaar,
misschien word het wel eens tijd om wat weg te geven? :)

Petit KATO!

Gisterenmiddag om 12u46 werd ik tante Karo en mijn vriendje werd de trotse peter. Het zat er al even aan te komen, het pakketje dat ik maakte stond klaar aan de deur om direct te vertrekken richting ziekenhuis maar ze liet wat op haar wachten. Tot gisteren, ineens telefoon van de kersverse papa met het vrolijke nieuws: "Kato is geboren!"

Helemaal in het begin waren we er zeker van dat het een meisje was, we zeiden zelfs bij het gissen naar namen DE naam, Kato. Die slimme ouders waren ons te snel af en lieten ons twijfelen, zou het dan toch een jongetje zijn? Ze hebben ons liggen gehad, een meisje, een parel van een kind!

Vanaf dat ik wist dat er een kleintje in de familie zat aan te komen maakte ik dit. Ik koos ervoor om verder in het thema te gaan en bestelde toepasselijke stof. Het brainstormen kon beginnen, wat kan zo'n kleintje nu ook allemaal gebruiken? Uiteindelijk ging ik voor een heel pakket, zo ééntje waar alles goed bij elkaar past, dat zien we graag!

Ik stel u voor, Kato haar pakket

Het 'grote' kado werd het reisdeken van kallou in het kleinste maatje. Handig voor in de autostoel op koude winterdagen. Ik maakte het extra dik door er wattine tussen te steken. Nooit aan gedacht dat het dan extra moeilijk zou worden om er de 5,5 meter biais aan vast te maken.

Vervolgens vijf geflockte slabbetjes in thema om goed op te smozen.

Een tutdoekje en geflockt mini-bodyke.

Slofjes en een warm mutsje.

En als laatste een groot knuffelkussen.

In de late namiddag mochten we haar voor het eerst gaan bewonderen. Ik kan onmogelijk beschrijven hoe het voelt om zo'n pasgeboren prutske te zien liggen, een wonder, zo klein, zo fijn, zo ongelooflijk mooi! Ik word er helemaal stil van...
Welkom kleine Kato, welkom op onze planeet!

Erfgoed

U herinnerd zich misschien nog dit bericht. Daar waar ik vertelde dat ik een hele hoop 'naaischatten' kreeg van mijn opa. In heel die lading zat er wel bepaald één stofje dat mijn hart twee keer sneller liet slaan. Zo retro, zo mooi, zo kleurrijk maar helaas ook zo klein. Het was zelfs zo klein dat er ik geen laptophoes uit kreeg (bedankt aan jullie voor die leuke suggesties).

Aangezien ik nog een broer en twee zussen heb had ik eerder een project in mijn hoofd waar we alle vier wat plezier aan zouden beleven. En toen verscheen er ineens een subliem patroon op mijn pad, geen twijfel mogelijk het stofje zou verwerkt worden tot 'VanKatoen' kleedje.

Ooit zal er wel eens een dochtertje verschijnen bij één van ons vieren en zal het kleedje worden overgedragen. Om er helemaal een familiestuk van te maken deed ik moeite om de biais en de knoopjes zelf te maken. En zo krijgen we een stuk verwerkte erfenis, een soort erfgoed :)

Goed nieuws!

Mijn vriend en ik kregen een hele tijd geleden goed nieuws te horen. Nu, zo'n paar maanden later, kan ik het hier ook vertellen. Mijn schoonzus verwacht een kindje! En nog beter, mijn vriendje wordt de peter! De eerste in rij die aan familie uitbreiding doet blijft toch altijd bijzonder. Eind oktober worden we dus tante en nonkel wat toch ook voor ons een klein beetje speciaal is. 

Hieronder een mobieltje dat ik voor dat kleine boelleke heb gemaakt. Een ideaal projectje voor moest u nog restje stof en fleece hebben liggen. Jammer genoeg was er geen geschikte muur waar ik het tegen kon trekken en buiten regende het dat het goot. Het geheel lijkt hier nogal 'somber'.

En nu maar aftellen naar 26 oktober!

Dekentje vol emotie

Deze maand schoof het Leuvens stiksel de rokjes-maand aan de kant om te werken aan een goed doel. Little Quilts for Love, zo heten ze, kleine dekentjes die zorgen voor troost in moeilijke tijden. Een aangrijpend thema dat geen mens koud laat. Net zoals vele andere ging ik ook aan de slag.

Kleine vierkantjes stof aan mekaar naaien, het kan toch niet zo moeilijk zijn?! Verkeerd gedacht dus, helemaal verkeerd gedacht! Ik ben helemaal zot op het nieuwe kindertextieltje in ikea. Het was dan ook snel beslist welk stofje ik voor dit project ging gebruiken. De rest van de stofjes komen uit mijn stalen-doos en restjes bak. Allemaal verschillend van textuur en dat deed me de das om...Tijdens het stikken schoof mijn stof naar alle kanten met als gevolg dat de naden niet mooi overeen kwamen.

Achja, ik heb het geprobeerd. het is afgeraakt en wonder boven wonder lijkt het toch nog op een vierkant.
Er komen er nog, ooit, maar voorlopig hou ik het voor bekeken. Het quilten laat ik dus voorlopig aan professionals over!

Nu en later

Om te weten dat kinderen snel groeien heb je zelf geen kroost nodig, dat is gewoon een algemeen gekend feit. Toen er de vraag werd gesteld om een babykleedje te maken kwam al snel het idee om er twee te maken. Eentje voor nu en eentje voor later. Ik ging er vanuit dat de mode niet extreem veel zal veranderen op een jaar en koos voor dezelfde stofjes.

Voor nu: Een babykleedje met bijpassend pamperbroekje.
Het rode appeltje werd er met flockfolie aangebracht.

Voor later: Een simpel meisjeskleedje. Net zoals het vorige is deze ook langs beide
kanten te dragen. Een blauw met wit kantje afgewerkt en een wit met rode 'knoopjes' uit flockfolie.

En om heel eerlijk te zijn, mijn hart smelt keer op keer als ik zo'n pakje maak.
Toch een wonder zo'n klein mensje?!

Twee in één

Het lijkt mij wel handig, zo een ensemble. Zelf sta ik soms een uur voor mijn kleerkast om te kiezen wat ik ga aandoen om dan vlak voor ik de deur uitga toch nog naar boven te spurtte en mij weer helemaal te veranderen. Gelukkig gebeurt dit maar heel af en toe en is het kleren kiezen doorheen de week slechts een seconde werk. Daarom, een babyensemble, het moet maar zo makkelijk zijn, twee vliegen in één klap! En zo dacht zij ook.

De foto's zijn getrokken op de tuintafel bij mijn ouders. Mede omdat het gras net was gesproeid en zeg nu zelf, haar foto's op zo'n tafel zijn steeds pareltjes! De patroontjes haalde ik uit ottobre zomer/2011 en paste ik wat aan.

Olifant-pakket

Nieuw leven zorgt ervoor dat er weer wat babygerief onder mijn stikmachine rolt. Dit keer gebruikte ik het mooie voorbeeld van haar en maakte ik een 'kraampakketje' met het geboortekaartje als inspiratie. Een groen slaapzakje met olifantjes en een olifantenknuffel zijn het resultaat. U zal het misschien niet zeggen maar op die knuffel heb ik nogal zitten zuchten. Zo vergeetachtig als ik ben zag ik te laat dat ik geen keergaatje aan de onderkant had voorzien. Dan maar aan de bovenkant...was het niet dat die oren gigantisch waren om door dat gaatje te krijgen...Achja, het is dan toch gelukt!

Welkom kleine Robin!

Zon, zee en strand...

...want dat heeft dit pakje absoluut nodig om tot zijn recht te komen. Ohja en een baby, helemaal over het hoofd gezien :) Het patroontje was echt te schattig om er niets mee te doen! Ik moest en zou dat maken, zelfs wanneer ik geen slachtoffer heb om het aan te trekken en er bij mij geen kleintje op komst is. Hier dus geen mooie strand foto's te zien zoals bij haar.
Gemaakt dan maar voor later, want zoiets komt toch altijd van pas?

Goed gemutst!

Het voorbije weekend was wat speciaal voor mijn ouders. Ze mochten voor één dagje en nacht 'oma & opa' spelen. Vrienden van ons hadden een trouw waar ze op waren uitgenodigd en hadden niet liever dat mama en papa voor een dagje op hun kindje zou passen. Het was dan ook de allereerste keer zonder de ouders dus hadden ze liefst een koppel met ervaring (en dat is bij mijn ouders zeker van toepassing!). Natuurlijk ging ik ook helpen en maakte ik voor het kleine meisje een mutsje.

Ik begon met een oefenmodelletje, eentje voor jongens waar de applicatie door de vriend werd gekozen (natuurlijk een vliegtuig). En pas nadat het af was besefte ik dat het langs twee kanten gedragen kan worden. 

En dan was het de beurt voor een meisjesmutsje. Eéntje in een maatje kleiner, dat langs beidde kanten gedragen kan worden en 'op en top' meisje.

Toen ze dan toen kwam bleek het mutsje wat langs de kleine kant te zijn dus maakte ik er die avond nog eentje in een maatje groter. En dan eindelijk...eens foto's MET model! :) En hoe het dan verlopen is? Wel ze heeft heel de dag zitten lachen en niet één keer een traantje gelaten. Als mijn kindjes later ook zo braaf zijn zal ik HEEL tevreden zijn!

Minibroekje voor minimensjes

Mijn kleine zus en ik zagen een tijdje geleden bij een kindje een geweldig broekje. Het was een lange broek met bandjes aan, een soort salopet of overall, echt prachtig! Diezelfde zus kwam enkel weken geleden al gniffelend op bezoek, ze had een kadootje voor mij...en wat kreeg ik zo waar daar in mijn handen geworden?! Patroontjes voor zo'n broekjes!! (Bij deze nogmaals een dikke merci!)

Die avond begon ik direct aan het maken van zo'n broekje.
En nu, na het lang te hebben laten liggen, is het af!
Het is een unisex modelletje geworden in maat 68. Omdat de stof wat aan de wollige kant is maakte ik er ook een voering in. En omdat ik geen modellen heb om het eens te passen maakte ik de bandjes verstelbaar. Mijn allereerste knoopsgaten zijn een feit!

Zo,  weer iets om in de kast te leggen tot dat er hier ooit kleintjes komen :)
Een klein broekje maken lukt alvast, nu eens op volwassenformaat?

Gepakt en gezakt! n°2

Deze middag ging ik naar een vriendin, die net tante is geworden, een pakje afleveren. Ze vroeg mij een tijdje geleden om ook zo'n slaapzakje te maken voor haar toekomstig neefje of nichtje. Dus ik ging aan de slag. Dit keer eentje in het donkerblauw en voor de applicatie bedacht ik een lief ouder-kindje vogeltafereel.

Ja, ik weet het nogal veel vogeltjes bij mij te zien, wel ik heb een enorm zwak voor die beestjes! (zo lang het maar geen dikke duiven zijn die boven mijn hoofd vliegen en van meeuwen moet ik ook niets hebben!) Misschien mede gemaakt door mijn eigen vogeltjes die me ooh zo gelukkig maken!

En ik maakte er ook nog deze bijhorende babyslofjes bij.
Als het slaapzakje te klein is geworden past hij hier wel in.
Ik vond de werkwijze hier.

Ze kreeg trouwens een neefje, Tim. Een dikke proficiat
toegewenst aan de ouders en aan de tante :)

Gepakt en gezakt!

Naaien doe ik al een hele tijd, nooit frequent en nooit erg goed of op de juiste manier (hoewel dit bij sommige projecten wel zijn charme heeft). Dus besloot ik samen met mijn buurmeisje om hulp te zoeken en die vonden we! Mijn eerste babycreatie ontstond en werd een slaapzakje. Het werken met een voering, applicatie en rits in zetten werden bij deze ook geleerd, jiepie! En ondertussen zijn er een hele hoop die wachten om afgewerkt te worden, de verslaving is groot (en het baby aantal in mijn naburige buurt ook!)