In 't geel

Na in't blauw, nu in't geel. Het verhaal is zo goed als identiek.
Ik liep voorbij de kledingrekken in de tweedehands winkel toen ik dit exemplaar een paar seconden tussen de andere uittrok. Zoals zoveel vrouwen ga ik met mijn hand over alle kleren en laat ik mijn ogen over de stukken rollen. Als mijn ogen en hand een goede connectie maken (lees: stofje dat goed aanvoelt en er nog eens mooi uitziet ook) trek ik het kledingsstuk er even tussenuit. Alles wat er in het totaalbeeld dan ook nog eens goed uitziet, neem ik mee naar de pashokjes. Wat me bevalt in het pashokje neem ik mee naar huis.

Zo'n bezoek duurt bij mij nooit lang (in de ogen van de vriend duurt het een eeuwigheid, nu ja mannen hè?!). De tijd tussen het kledingsstuk uit het rek halen en er de winkel mee buiten stappen moet bij mij zo kort mogelijk zijn. Snel beslissen, 'ja' of 'nee', 'misschien' is geen optie! Ik kom ook nooit iets tegen dat me past. Thuis komen en achter 't stikmachien kruipen, zit er altijd in. Als ik dan toch eens iets koop waar het buikgevoel niet van goed zit, heb ik geen zin meer om er uren aan te werken.

Hoewel het er op de kapstok een erg 'verpleegster-van-in-de-jaren-stillekes-kleed' uitzag viel ik er toch voor. Leuk stofje, zo zomers, en die rij met knopjes hebben mijn hart gestolen. Dit moest en zou mijn nieuw zomerkleed worden.

Zoals je wel kan zien aan de foto's werd het 'verpleegsterkleed' mijn zomerkleedje. Ik heb er serieus mee zitten sukkelen en er op zitten vloeken maar de voor en na maakt dat allemaal goed!

In't blauw

Toen ik dit kleedje zag hangen in de tweedehands winkel werd ik instant verliefd op het prachtige stofje. Mijn geluk was slechts van korte duur want het paste langs geen kanten. Ofwel moest ik heel erg veel chocolade beginnen eten ofwel moest ik achter een stikmachine kruipen. Aangezien ik geen fan ben van chocolade was de keuze snel gemaakt, de stikmachine!

Na vele aan-en uittreksessies en stikbeurten (om vervolgens weer alles los te halen), was het af. Met de overschot van de stof die ik langs de onderkant afknipte, maakte ik nog een bijhorend lint en zo verscheen ik op een zonnige dag helemaal in't blauw.

Bij deze nog even de voor en na:

De voor en na (zomer)

We mogen het eerlijk toegeven, een 'echte' zomer hebben we in België dit jaar niet gehad. Een mooie nazomer daarin tegen wel! Hoewel we in dit geval eerder moeten spreken van een mooie begin-herfst (of hoe zeg je dat?).

Jammer genoeg korten de dagen en is het aftellen naar de kerstperiode in sommige winkels al begonnen (zie de sinterklaaschocolade in de aldi, het kerstassortiment in ikea,...). Zo werd stilletjes ook nog eens naar dit lijstje gekeken. 10 in 2011.

Als we die twee gegevens dan combineren krijgen we de zin om een kleedje te maken. Mijn eerste ooit (op volwassen maat). Ik maakte het niet helemaal zelf en vertrok van een bestaand kleed, een echt 'soepkleed'. De grote maat 46 werd verwerkte naar mij maat. Het zit als gegoten, ik doe het graag aan, het koste me slechts 1 euro en het is ideaal voor het weer van de laatste dagen, heerlijk!

Omdat het steeds leuk is om te zien, presenteer ik u nog even de voor en na.
Geniet nog van het (voorlopig) stralend weer!

Het pompje pompt weer

Er zijn zo van die zaken waar ik echt een hekel aan heb: mensen die door het rood rijden, de buurman die zijn gevel begint op te schuren wanneer je je ramen bent aan het kuisen, natte voeten, opstaan met grijs vuil weer,...En zo gaat het lijstje nog even door. Het valt allemaal best wel te relativeren, even slikken en hetgeen wat gebeurd is, is al lang vergeten.

Nog zo één van die zaken is overbodige verpakking. Vaak zijn koekjes niet één maar drie keer ingepakt, is er een gigantische verpakking rond een belachelijk klein objectje en word er weinig gedacht aan refill. Hier ook weer, even slikken, een ander product kiezen en verder winkelen. Zo opgelost!

Op de lavabo staat een zeeppompje. Zo eentje dat je koopt en wanneer het leeg is wegsmijt. Een vaste zeepblok of een hervulbaar pompje gaan kopen en vullen met een grote bus handzeep was een goed alternatief geweest maar nog beter is een beetje recycleren.

Zo werd een leeg plastic zeeppompje en een glazen potje...

...gemixt tot nieuw zeeppompje. Potje kuisen, gaatje in het deksel boren,
pompje verplaasten en klaar is kees! Meer moet dat volgens mij niet zijn :)

Voorbereiding op de strenge winter

Het vriendje zegt dat het koud gaat worden, zeer koud. Waar hij het haalt weet ik niet, hij geeft er steeds een uitleg bij over oceaanstromen of zoiets, veel begrijp ik er eerlijk gezegd niet van. Of het waar gaat zijn weet ik al helemaal niet, net zoals het vriendje dat niet echt kan weten maar beter voorkomen dan genezen...

Ineens dook haar schitterend recyKleer initiatief op. Er lag al lang wat klaar en dat werd vorige week dan ook eindelijk eens afgewerkt. Mijn materiaal was een simpele, uitgelebberde trui.

Na een hele hoop knip en millimeter werk haalde ik er net mijn
nieuwe kap-sjaal en wanten uit voor de komende winter.

De overschot werd een klein hoopje waar nog een deel van werd bijgehouden. Je weet maar nooit, zo'n gebreid stukje kan volgens mij nog wel eens van pas komen. Zeker omdat ik al helemaal niet kan breien!

Ook maken? Een handleiding nodig? Ik nam foto's toen ik het maakte..
Geef een kik wanneer je ze nodig hebt.

Kijk eens wat er hier binnen waait!

Een vreemde bak...

Even een kijkje nemen, zit daar iets in? Iets wat ik hoop dat er in zit?

Joepie!!! Een doos vol retro-patroontjes!

Voor elk wat wils! Hierbij een greep uit het aanbod.
Zo hebben we de zwangere vrouw:

De werkende man:

De kinderen:

Parelwitte bruidjes:

De trendy retro vrouw:

De iets minder trendy vrouw:

En (zelfs) de hond!:

Daarnaast ook nog een stapel stofjes, linten, knopen,...
Hip hoi mijn dag is goed! Dank je wel mamy!

Erfgoed

U herinnerd zich misschien nog dit bericht. Daar waar ik vertelde dat ik een hele hoop 'naaischatten' kreeg van mijn opa. In heel die lading zat er wel bepaald één stofje dat mijn hart twee keer sneller liet slaan. Zo retro, zo mooi, zo kleurrijk maar helaas ook zo klein. Het was zelfs zo klein dat er ik geen laptophoes uit kreeg (bedankt aan jullie voor die leuke suggesties).

Aangezien ik nog een broer en twee zussen heb had ik eerder een project in mijn hoofd waar we alle vier wat plezier aan zouden beleven. En toen verscheen er ineens een subliem patroon op mijn pad, geen twijfel mogelijk het stofje zou verwerkt worden tot 'VanKatoen' kleedje.

Ooit zal er wel eens een dochtertje verschijnen bij één van ons vieren en zal het kleedje worden overgedragen. Om er helemaal een familiestuk van te maken deed ik moeite om de biais en de knoopjes zelf te maken. En zo krijgen we een stuk verwerkte erfenis, een soort erfgoed :)

Grote zak voor (kleine) zus

De maand juni is hier gekend als 'de maand van de zussen'. Heel simpel omdat ze die maand beide geboren werden, wel te verstaan met 3 jaar tussen. Dit jaar maakte ik voor elk van hen een handtas. De zak voor de grootste zus werd via vrienden meegegeven naar canada. Ja, die grote zus van mij ontdekt zo wat heel de wereld en dit jaar besloot ze een jaartje naar canada te gaan! Het patroon kwam van hier en werd gemaakt op één van deze avonden. (foto's worden later toegevoegd wanneer die zus van mij eens beslist om terug naar België te komen met tas) :)

Een andere tas werd gemaakt voor de kleine zus. En hoewel ze het woord 'kleine' niet graag hoort zal het toch steeds mijn klein zusje blijven. In tegenstelling tot het woord klein had zij juist een hele grote zak nodig. Eentje waar ze al haar spullen in kwijt kan en liefst nog een jas en een paar cursussen ook. Bij dit project waagde ik mij dus aan iets meer. Het patroon werd zelf uitgevonden. Ik haalde zowat alle servies uit mijn kast om 'de' perfecte ronding te krijgen, ik had daar beter een foto van genomen. Na wat prutswerk verscheen er een patroon en nog wat later was er de tas. 

Het blauwe stofje is een oude kussensloop waarmee ik helemaal dit project steun.

Achteraf gezien vergat ik een goede sluiting en was het blauwe toch niet helemaal haar ding. Gevolg: Een 'tegoed bon' voor een nieuwe zak. En zo blijven we bezig :)

Rimpelrok

Er zat iets in mijn hoofd (gelukkig maar!). Meer bepaald een idee voor een rokje.
Zo eentje met een speciaal kantje, figuurlijk en letterlijk...

Inspiratie vond ik bij haar. Geweldige creaties, mooie afwerking, leuk kleurgebruik, oh ik ben er helemaal wild van! Zeker de moeite waard om eens een bezoekje te brengen. Bij het nog-maar-eens afschuimen van haar blog, trof ik dit kleedje aan, zucht, zo mooi! Mix dat kleedje met het idee in mijn hoofd en tada, u krijgt een rokje!

Met een blad en een pen in de hand zette ik mij aan tafel en begon ik te schetsen, te rekenen, te bladeren in boekjes en te pluizen in mijn stoffenvoorraad.

Al snel deden zich een paar obstakels voor:
* De stof die ik wou gebruiken was slechts een meter lang. Aangezien ik met plooitjes wilden werken had ik dus wel wat meer nodig. Na enig rekenwerk en meermaals op de stof uit te tekenen paste het er net in! (Ik kwam geen centimeter te veel uit en dat mag u er vrij letterlijk nemen)
* Toen ik eenmaal alle plooitjes had gestikt en de tailleband er had op genaaid ging ik eens 'proef' passen. Bleek dat ik het rokje toch wat hoger in de taille wilden hebben. Gevolg: het rokje dat nog wat korter werd (en het was al behoorlijk kort gerokt) + nog wat innemen in de taille, plooitjes losmaken,...
* En dan als laatste, DE RITS! Met haar handige handleiding lukt me dat altijd, min of meer. Dit keer stond ze na 5 keer alles los halen er nog niet fatsoenlijk in. Een ramp! Ik weet niet of dat het aan de stof lag, of aan mij maar ik weet wel dat dit niet direct voor herhaling vatbaar is. Na enige tijd proberen en lastig worden op het vriendje (want dat word ik als iets niets lukt, zonder recht en reden, shame on me) stond ze er dan toch in. Niet mooi afgewerkt, lees, foeilelijk! Maar ach, we gaan niet zagen over een rokje dat me nog geen 3 euro heeft gekost.

Het blauwe stofje komt van het stoffenspektakel. Het witte komt uit oma's collectie en was vroeger een staal van een gordijn. Maar hey, ik heb gezien dat kant en oude spullen weer helemaal in zijn, waarom dan niet dit?

En wat hebben we geleerd uit dit project?
* Voorzie voldoende stof wanneer je aan iets begint.
* Misschien toch nog iets meer oefenen voor ik weer iets ga uitvinden.
* Zie dat het vriendje niet in de kamer aanwezig is wanneer er even iets niet lukt.
* En vooral blijf kalm :)