Kato 1!

Dag iedereen!

Dat ik hier even ben weg geweest, is nog zacht uitgedrukt. Mijn blog stond de laatste tijd op een laag pitje, een heel laag pitje. De oorzaak die moet je niet ver zoeken en vind je hier. Een geweldig verhaal dat de nodige energie en tijd vroeg maar dat moet ik u waarschijnlijk niet zeggen. Kort samen gevat heb ik mijn blog de laatste tijd wat links laten liggen om mij volop te kunnen storten op het Rok en Rol verhaal. Jammer, doodjammer maar kiezen is soms ook een klein beetje verliezen... Of ik nu met mijn blog ga stoppen? kort en bondig, nee! Bloggen doe ik te graag, dat is zeker.

Ik volg veel blogs van op afstand met veel 'oooh's' en 'aaaah's' als gevolg. In tussentijd zijn er ook een paar geweldige boeken gemaakt waardoor mijn vingers nog meer jeuken om achter het stikmachien te kruipen (zeker nu dat de feestdagen in aantocht zijn!). Stilletjes aan zal hier dus weer wat te zien zijn. Niet op regelmatige basis maar zo af en toe, we zien wel!

Oké, genoeg gezeverd. Laten we over gaan naar de essentie:


Het petekindje van mijn vriend werd een dikke maand geleden 1 jaar. 1, Gho, wat gaat dat snel. Het lijkt juist gisteren dat ze geboren werd. Dus 1, de tijd waarop ze handig begint te worden en dingen begint te ontdekken, heerlijk. Ik koos voor het meest typische speelgoed waar ze jaren mee zoet kan zijn, houten blokken.

Natuurlijk slingeren houten blokken al snel overal rond, zeker in de onpraktische doos waar ze oorspronkelijk in verpakt zaten. Een speelmat die direct een opbergzak kan zijn, werd het resultaat. Een beetje zoals hier maar dan toch anders.

Ze waren er best tevreden mee, de ouders dan toch. Kato was meer geïnteresseerd in de inhoud en smeet al snel met veel plezier de blokken in het rond. Missie geslaagd :)

Een vruchtbare stilte

Het is hier stil geweest, heel stil! Sommige vragen zich zelfs af of ik mij nog in de blogwereld bevind...Ik beloofde jullie zelfs wat maar daar is tot de dag van vandaag nog niets van in huis gekomen. Gelukkig dat het koude winterweer nog niet zijn intrede heeft gedaan in het land. "Shame on you!" hoor ik u denk, groot gelijk, ik zou mij moeten schamen maar ik heb zo een beetje mijn redenen. Afgelopen weken hield ik bij mij thuis twee keer een kleine verkoop van petit karo. Niets groots, lekker gezellig en knus op een winderige winterdag.

Met een klein hartje stond ik op en met trillende benen liet ik de eerste bezoeker binnen. De dag waar ik zo hard naartoe werkte vloog voorbij waarbij ik genoot van elk moment! Op vraag werd er twee weken later nog eens een verkoop geregeld zodat iedereen de kans kreeg om eens langs te komen.

Kwestie van jullie een idee te geven hier enkele sfeerbeelden.
Er was voor iedereen en alles wel wat. Hoewel ik toegeef dat het aanbod voor kinderen en vrouwen in groot verschil stond met dat voor de mannen :)

Om alle mogelijke prullaria of geld in kwijt te geraken.

Voor tijdens de koude winterdagen voorzag ik wat extra licht...

...en warmte...

...veel warmte!

Om een feest wat extra sfeer te geven.

Voor de kleintjes om te smossen...

...en te zeveren

Voor de vrouw, de dochter, het buurmeisje, de vriendin,...

De inpaktafel leverde goed werk en zorgde voor leuke 'petit karo' pakjes

Aan al degene die me die dag hielpen en die eens een kijkje kwamen nemen een welgemeende 'merci!'. Zonder jullie zou het nooit zo fijn zijn geweest!

En nu is het weer tijd om te bloggen. Hoewel ik de laatste tijd weinig tot niet reageerde ging er geen dag voorbij waar ik jullie mooie creaties zag en de 'oooh' en de 'aaah' vaak uit mijn mond luidde. Dames in blogland, knap werk geleverd de laatste tijd!

100% aaibaarheid

Er verschenen er al veel, heel veel. Knuffelzachte dekentjes om helemaal in weg te zakken. De super uitleg vind je bij haar. Laat die winter nu maar komen!

De voor en na (zomer)

We mogen het eerlijk toegeven, een 'echte' zomer hebben we in België dit jaar niet gehad. Een mooie nazomer daarin tegen wel! Hoewel we in dit geval eerder moeten spreken van een mooie begin-herfst (of hoe zeg je dat?).

Jammer genoeg korten de dagen en is het aftellen naar de kerstperiode in sommige winkels al begonnen (zie de sinterklaaschocolade in de aldi, het kerstassortiment in ikea,...). Zo werd stilletjes ook nog eens naar dit lijstje gekeken. 10 in 2011.

Als we die twee gegevens dan combineren krijgen we de zin om een kleedje te maken. Mijn eerste ooit (op volwassen maat). Ik maakte het niet helemaal zelf en vertrok van een bestaand kleed, een echt 'soepkleed'. De grote maat 46 werd verwerkte naar mij maat. Het zit als gegoten, ik doe het graag aan, het koste me slechts 1 euro en het is ideaal voor het weer van de laatste dagen, heerlijk!

Omdat het steeds leuk is om te zien, presenteer ik u nog even de voor en na.
Geniet nog van het (voorlopig) stralend weer!

Goed nieuws!

Mijn vriend en ik kregen een hele tijd geleden goed nieuws te horen. Nu, zo'n paar maanden later, kan ik het hier ook vertellen. Mijn schoonzus verwacht een kindje! En nog beter, mijn vriendje wordt de peter! De eerste in rij die aan familie uitbreiding doet blijft toch altijd bijzonder. Eind oktober worden we dus tante en nonkel wat toch ook voor ons een klein beetje speciaal is. 

Hieronder een mobieltje dat ik voor dat kleine boelleke heb gemaakt. Een ideaal projectje voor moest u nog restje stof en fleece hebben liggen. Jammer genoeg was er geen geschikte muur waar ik het tegen kon trekken en buiten regende het dat het goot. Het geheel lijkt hier nogal 'somber'.

En nu maar aftellen naar 26 oktober!

Grote zak voor (kleine) zus

De maand juni is hier gekend als 'de maand van de zussen'. Heel simpel omdat ze die maand beide geboren werden, wel te verstaan met 3 jaar tussen. Dit jaar maakte ik voor elk van hen een handtas. De zak voor de grootste zus werd via vrienden meegegeven naar canada. Ja, die grote zus van mij ontdekt zo wat heel de wereld en dit jaar besloot ze een jaartje naar canada te gaan! Het patroon kwam van hier en werd gemaakt op één van deze avonden. (foto's worden later toegevoegd wanneer die zus van mij eens beslist om terug naar België te komen met tas) :)

Een andere tas werd gemaakt voor de kleine zus. En hoewel ze het woord 'kleine' niet graag hoort zal het toch steeds mijn klein zusje blijven. In tegenstelling tot het woord klein had zij juist een hele grote zak nodig. Eentje waar ze al haar spullen in kwijt kan en liefst nog een jas en een paar cursussen ook. Bij dit project waagde ik mij dus aan iets meer. Het patroon werd zelf uitgevonden. Ik haalde zowat alle servies uit mijn kast om 'de' perfecte ronding te krijgen, ik had daar beter een foto van genomen. Na wat prutswerk verscheen er een patroon en nog wat later was er de tas. 

Het blauwe stofje is een oude kussensloop waarmee ik helemaal dit project steun.

Achteraf gezien vergat ik een goede sluiting en was het blauwe toch niet helemaal haar ding. Gevolg: Een 'tegoed bon' voor een nieuwe zak. En zo blijven we bezig :)

Nu en later

Om te weten dat kinderen snel groeien heb je zelf geen kroost nodig, dat is gewoon een algemeen gekend feit. Toen er de vraag werd gesteld om een babykleedje te maken kwam al snel het idee om er twee te maken. Eentje voor nu en eentje voor later. Ik ging er vanuit dat de mode niet extreem veel zal veranderen op een jaar en koos voor dezelfde stofjes.

Voor nu: Een babykleedje met bijpassend pamperbroekje.
Het rode appeltje werd er met flockfolie aangebracht.

Voor later: Een simpel meisjeskleedje. Net zoals het vorige is deze ook langs beide
kanten te dragen. Een blauw met wit kantje afgewerkt en een wit met rode 'knoopjes' uit flockfolie.

En om heel eerlijk te zijn, mijn hart smelt keer op keer als ik zo'n pakje maak.
Toch een wonder zo'n klein mensje?!

Flock tijd

Hij verdiende iets, dat vriendje van mij. Na een goed examen lag er voor hem ook een pakje klaar. Een tijdje geleden leerde ik het hier, flocken! In een mum van tijd een groot resultaat, dat horen we graag. Hij was blij en dat horen we nog liever!

Ohja en mijn eigen afstudeerkadootje word een overlock,
kwestie van in evenwicht te blijven :)

Twee in één

Het lijkt mij wel handig, zo een ensemble. Zelf sta ik soms een uur voor mijn kleerkast om te kiezen wat ik ga aandoen om dan vlak voor ik de deur uitga toch nog naar boven te spurtte en mij weer helemaal te veranderen. Gelukkig gebeurt dit maar heel af en toe en is het kleren kiezen doorheen de week slechts een seconde werk. Daarom, een babyensemble, het moet maar zo makkelijk zijn, twee vliegen in één klap! En zo dacht zij ook.

De foto's zijn getrokken op de tuintafel bij mijn ouders. Mede omdat het gras net was gesproeid en zeg nu zelf, haar foto's op zo'n tafel zijn steeds pareltjes! De patroontjes haalde ik uit ottobre zomer/2011 en paste ik wat aan.

Rimpelrok

Er zat iets in mijn hoofd (gelukkig maar!). Meer bepaald een idee voor een rokje.
Zo eentje met een speciaal kantje, figuurlijk en letterlijk...

Inspiratie vond ik bij haar. Geweldige creaties, mooie afwerking, leuk kleurgebruik, oh ik ben er helemaal wild van! Zeker de moeite waard om eens een bezoekje te brengen. Bij het nog-maar-eens afschuimen van haar blog, trof ik dit kleedje aan, zucht, zo mooi! Mix dat kleedje met het idee in mijn hoofd en tada, u krijgt een rokje!

Met een blad en een pen in de hand zette ik mij aan tafel en begon ik te schetsen, te rekenen, te bladeren in boekjes en te pluizen in mijn stoffenvoorraad.

Al snel deden zich een paar obstakels voor:
* De stof die ik wou gebruiken was slechts een meter lang. Aangezien ik met plooitjes wilden werken had ik dus wel wat meer nodig. Na enig rekenwerk en meermaals op de stof uit te tekenen paste het er net in! (Ik kwam geen centimeter te veel uit en dat mag u er vrij letterlijk nemen)
* Toen ik eenmaal alle plooitjes had gestikt en de tailleband er had op genaaid ging ik eens 'proef' passen. Bleek dat ik het rokje toch wat hoger in de taille wilden hebben. Gevolg: het rokje dat nog wat korter werd (en het was al behoorlijk kort gerokt) + nog wat innemen in de taille, plooitjes losmaken,...
* En dan als laatste, DE RITS! Met haar handige handleiding lukt me dat altijd, min of meer. Dit keer stond ze na 5 keer alles los halen er nog niet fatsoenlijk in. Een ramp! Ik weet niet of dat het aan de stof lag, of aan mij maar ik weet wel dat dit niet direct voor herhaling vatbaar is. Na enige tijd proberen en lastig worden op het vriendje (want dat word ik als iets niets lukt, zonder recht en reden, shame on me) stond ze er dan toch in. Niet mooi afgewerkt, lees, foeilelijk! Maar ach, we gaan niet zagen over een rokje dat me nog geen 3 euro heeft gekost.

Het blauwe stofje komt van het stoffenspektakel. Het witte komt uit oma's collectie en was vroeger een staal van een gordijn. Maar hey, ik heb gezien dat kant en oude spullen weer helemaal in zijn, waarom dan niet dit?

En wat hebben we geleerd uit dit project?
* Voorzie voldoende stof wanneer je aan iets begint.
* Misschien toch nog iets meer oefenen voor ik weer iets ga uitvinden.
* Zie dat het vriendje niet in de kamer aanwezig is wanneer er even iets niet lukt.
* En vooral blijf kalm :)