Vilt!

Er zijn zo van die materialen die mijn hart een sprongetje doen maken. Eén daarvan is vilt. Een prachtig materiaal waar je enorm veel kanten mee op kan. Ook in de designwereld tref je hier en daar wat aan in vilt zoals bijvoorbeeld het tapijt van Hay. Een design-item dat al een tijdje op mijn als-ik-ooit-de-lotto-win-lijst staat.

Buiten het feit dat het in alle kleuren van de regenboog te verkrijgen is tegen redelijke prijzen is het ook zo licht als een pluimpje. Ik hoor het u al denken: "Wat is daar nu het voordeel aan?". Wel mensen met nek-klachten kunnen hier hoogstwaarschijnlijk wel over meespreken. Zo van die mooie houten kettingen (waar mijn kast helaas van vol ligt) kan je niet zo makkelijk meer dragen na een whiplash, voor heel even kan wel maar een hele dag-avond helaas niet meer. Na het zien van deze ketting ging ik zelf met een lading vilt aan de slag.

Zelf maken? Poep simpel!

Wat heeft u nodig?
- vilt
- stylo of potlood
- stuk van 50 eurocent 
- schaar
- naaimachine


Stap 1: Teken met behulp van je 50 eurocent stuk ("frank stuk" klinkt toch nog steeds zoveel beter!) twee rondjes op je fel stukje vilt.

Stap 2: Knip uit.

Stap 3: Herhaal dit nu 29 keer (=58 rondjes) met de andere vilt.

Stap 4: Maak hoopjes door de rondjes vilt per twee op elkaar te leggen.

Stap 5: Aan elkaar stikken. Begin in het midden van een hoopje vilt en stik tot aan de rand. Til je naaivoetje omhoog, leg het volgende hoopje vlak tegen de rand, doe je naaivoetje weer naar beneden en en naai rustig aan elkaar.

Stap 6: Stik de uiteinde aan elkaar vast en je bent klaar!

Een ander mooi alternatief om een vilten ketting te maken vind je hier en op deze manier maakte zij een prachtige slinger. Zeker het bezoeken waard!

What we wore

Ik ga eerlijk zijn, ik kijk graag naar de mensen. Ik kan echt genieten van een fietstocht om van dichtbij al die verschillende verhalen te kunnen zien: een oma met haar nog oudere hondje, een verliefd koppeltje verstopt achter een struik, gezinnen in alle vormen, kindjes die uitbundig naar je zwaaien in hun bakfiets,...Het boeit me om te zien wat iedereen doet, waar ze naar toegaan en nog het liefste wat ze dragen. Noem mij gerust een gluurder, ik geef mezelf eerder de titel van 'observeerder'.

Op de blog van bleubird en die van Brinja wordt daar heel tof op ingespeeld. En zo ging onlangs polkadotjes mina dotter hiermee ook aan de slag. Ik volg hun voorbeeld en doe graag mee. Soms alleen, soms met de zussen, de broer, het lief,...Dit keer samen met de grote zus en de hond :)

Winnaarsgeluk

Ik win nooit iets, of toch bijna nooit. Het zit gewoon niet in mijn bloed, dat winnaarsgeluk. Als ik diep terug graaf in mijn geheugen is het enigste wat ik ooit won een pluche beestje. Terwijl dit ook niet helemaal onder de categorie 'winnen' viel. De opdracht was een tekening in kleuren en dan afgeven aan de kassa van de GB. Twee weken later belande er dan een 'botje', het visje van ariel, in onze brievenbus, zo gelukkig dat ik was!

Helaas stopte het daar. Ik doe hier en daar wel eens mee met een give away. Het zou toch maar eens moeten lukken, je weet nooit, geluk schuilt vaak in een klein hoekje. En ja hoor, een hele tijd geleden, kort na mekaar sleepte ik twee onwaarschijnlijke prijzen in de wacht!

Als eerste won ik de prachtige kaartjes van Bora.

Zo mooi dat je ze bijna niet durft te gebruiken!

En als tweede won ik een give away bij Marleineke. 

Van deze geweldige madam won ik 4 buttons.

Eentje vond direct de weg naar mijn jas en reist vanaf nu vrolijk met me mee.

Lieve dames, dank jullie wel voor het fijne gevoel en voor de ongelooflijke prijs!

U ziet het maar, op een dag, ooit, wint u wel eens iets!

Feest voor LEON!

Op 1 december werd Leon geboren en op 12 februari werd dat groot gevierd met een heus geboortefeest. Zijn mama vroeg na dit te hebben gezien of ik dat heuse feest wilde voorzien van een vrolijk tintje. Over het antwoord moest ik niet lang nadenken en zo kreeg het feest van Leon vorm en kleur.

Ik ging verder op het geboortekaartje en koos voor de twee felle kleurtje, blauw en groen. Om het geheel te laten kloppen ontwierp ik een klein vogeltje dat hier en daar zijn kopje liet zien. Zo kreeg een sneeuwachtige winterdag en een saaie parochiezaal een vrolijke noot!

Bij het maken van de bloemen kwam er wat knip afval tot stand. Om niets te laten verloren gaan vulde ik glaze (weck) potten voor wat extra kleur op tafel.

Het dessertenbuffet groeide naarmate er volk binnen kwam. Elk dessert dat op de tafel verscheen kreeg een persoonlijk kaartje en een geschikt plekje.

En voor diegene die zin hadden werd er een alternatief gastenboek voorzien.

Maak er een fijne dag van!

Meer uren in één dag!

U leest het goed, als het één ding is waar ik absoluut voor wil strijden dan zijn het wel meer uren in één dag. Dagen waar je heel je to-do lijstje kan afwerken, kan genieten van vrije tijd en nog eens een berg ander werk kan verzetten. Ja, zo'n dagen zie ik wel zitten!

Mijn blog ging de laatste tijd helemaal kopje onder. Ik heb het gevoel dat ik voor even ben verdwenen, disparu! Time-management is nochtans een van mijn sterke punten, helaas gaat ook dit gedeelte volledig aan mij voorbij. Genoeg blogberichten in mijn hoofd maar waar haal ik in godsnaam nog de tijd om het te posten? Als ik dan eindelijk zo ver geraak om wat te posten word ik volledig verleid om een miljoen andere prachtige blogberichten eerst te bekijken. Vervolgens zakt de moed in mijn schoenen en is de avond voorbij.

Het is allemaal ook wel te verklaren. Ik koos er voor om naast mijn werk nog wat te gaan bij studeren. Een richting die me al sinds het verlaten van de middelbare school aanspreekt maar waar helaas de knoop niet voor werd doorgehakt, tot nu. Het vraagt veel tijd en inspanning maar het idee om ooit voor een klas te kunnen staan maakt veel goed! Vervolgens staan er nog een heel deel projecten in de wachtrij en verlangen mijn vriend en ik eindelijk naar nieuws. Blijven we in België of verhuizen we naar ik-weet-niet-waar in het buitenland?

Ik heb enorm veel spijt dat ik me niet fatsoenlijk heb kunnen inzetten voor dit fantastisch project. De 4 van-katoen zakken die ik in januari knipte liggen nog steeds onafgewerkt op mijn to-do hoopje en de belofte om een keertje te gaan helpen kwam ik niet na. Ook deze dames mis ik en ik ga zo blij zijn als ik in mei examens heb afgelegd en nog een keertje zal kunnen gaan!

Wees dus gewaarschuwd. De komende 2 maanden zal het hier ongetwijfeld ook nog rustig zijn. Als er tijd en zin is kruip ik met veel goesting achter de computer om nog wat te laten weten. U hoort nog van me, beloofd!

Het theepotje is een van de 'schatten' die ik tijdens de retro uitverkoop van het spit op de kop kon tikken.

Kato

Op 29 oktober werd ik tante, dat hebt u allemaal mogen meemaken. Zo'n klein prutske is echt om op te eten, onwaarschijnlijk schattig en zo mini mini mini klein en fijn. In die tijd dat ze al op de wereld is groeit ze enorm en elke keer ik haar weer zie verschiet ik hoe snel dat wel niet gaat!

Ze is nu zelfs zo groot dat ze al in een echt jasje past. Om het plaatje kompleet te maken voorzag ik haar van een mutsje met bijhorend sjaaltje.

Zo'n ongelooflijk lief dutske, zeg nu zelf!?

Ps: Hip hoi voor mijn blog want exact vandaag besta ik 1 jaar,
misschien word het wel eens tijd om wat weg te geven? :)